ما را چه به حقوق بشردوستانه؟

در عرض دو روز، دو اتفاق در حوزه حقوق بشردوستانه برایم اتفاق افتاد. یکی کشته‌شدن معمرالقذافی بود که در اینجا سعی کرده‌ام به طور مفصل از دید حقوق بشر و حقوق بشردوستانه به آن بپردازم و دومی اول شدن تیم ایران در مسابقات شبیه سازی دیوان بین المللی کیفری بود.(+) توضیح اینکه Researcher یا همان محقق این تیم همسر من بوده است و من از فاصله بسیار نزدیک با این تیم و تلاششان آشنا بودم.

از هنگامی که زهرا به حقوق بشردوستانه گرایش پیدا کرد همیشه به خود می‌گفتم ما را چه به حقوق بشردوستانه. ما که در حال صلح حقوق انواع بشر را رعایت نمی‌کنیم و با ابزارهای مختلف سعی در تهدید و تحدید آن هستیم چرا باید حقوق بشردوستانه بخوانیم و برای آن Moot Court (دادگاه مجازی) برگزار کنیم که هدفش رعایت کرامت انسانی در هنگامه جنگ است. اما از چند وقت پیش به پاسخ این سوال رسیده‌ام:

1. حقوق بشردوستانه یک حقوق درجه دوم نسبت به حقوق بشر نیست. اینگونه نیست که از حکومتی بخواهیم ابتدا حقوق بشر را رعایت کند و سپس به رعایت حقوق بشردوستانه بپردازد. جنس این دو با هم متفاوت است. حقوق بشر، حق‌های بشری بر اساس انسان بودن او در تمام زمان‌هاست و حقوق بشردوستانه، مجموعه قواعدی برای محدود کردن روش‌ها و سلاح‌های جنگی.

2. جامعه ما به حقوق بشردوستانه و بسط و گسترش آن نیاز دارد. علاوه بر اینکه در سرزمینی واقع شده است که هر آن ممکن است جنگی با همسایه‌ای صورت گیرد و همواره در معرض تهدیدات قدرت های بزرگ بوده است، به تازگی با خطر جنگ داخلی هم روبرو است. بسیاری هستند که آینده وضعیت فعلی کشور را لیبی یا پاکستان می‌دانند بنابراین باید به آن روزها هم فکر کرد. سرنوشت قذافی و نحوه کشته شدن او این مساله را به خوبی به ما نشان داد و آموخت که در کنار حقوق بشر باید به حقوق بشردوستانه هم اندیشید.

/ 0 نظر / 9 بازدید